ប្រព័ន្ធ​នៃ​ការអោយតម្លៃ


ការផ្លាស់ប្ដូរពិតប្រាកដនៃជីវិត កើតឡើងនៅពេលណាយើង ចាប់ផ្ដើមកែប្រែរបៀបអោយតម្លៃ។ ប្រសិនបើយើង ផ្ដល់តម្លៃខ្លួនឯង ត្រឹមតែជាទាកប៉ា យើងបានត្រឹមតែឆ្លេឆ្លានៅលើដី។ បើចង់ហោះហើរខ្ពស់ និងដោយសេរី ដូចជាសត្វឥន្ទ្រីយ៍ ទាល់តែសំភីទម្លាយព្រំដែនគំនិត។

BaldEagle

ប្រតិកម្ម… ប្រតិកម្ម… ប្រតិកម្ម!


proactive_vs_reactive

មូលហេតុដែលខ្មែរភាគច្រើន ស្រឡាញ់ពេញចិត្តនឹងការប្រើពាក្យប្រតិកម្ម – ដូចជា អង្គភាពប្រតិកម្មរហ័ស ។ល។ – ពីព្រោះទង្វើជាច្រើន សុទ្ធសឹងជាប្រតិកម្ម, មិនមែនបរិសកម្ម ដែលជាសកម្មភាព មានការពិចារណា ឬការគិតគូរជាមុន។ ណាមួយទៀត ពាក្យនេះស្ដាប់ទៅ ទំនងដូចជាឡូយ ជាងពាក្យឆ្លើយតប ពីព្រោះពាក្យឆ្លើយតប ស្ដាប់ទៅដូចជាធម្មតាពេក។ ចូរមើលនិយមន័យ របស់ពាក្យ ប្រតិកម្ម៖

ប្រតិកម្ម ( ន. ) អំពើប្រឆាំង, អំពើតទប់, អំពើតបតត្រឡប់មករកវិញ, ការរករឿងហេតុតបតមកវិញ : ប្រតិកម្មបានកើតឡើងភ្លាម ក្រោយដែលទីប្រជុំបានពិភាក្សាសម្រេចរឿងនោះរួចហើយ (បារ. Réaction) ។

ប្រសិនបើយើងមើលតាមគីមីវិទ្យា សារធាតុមួយ ប្រតិកម្មនឹងសារធាតុមួយទៀត កាលណាយើងលាយចូលគ្នាក្នុងកម្រិតណាមួយ។ ដូច្នេះមានន័យថា សារធាតុដែលប្រតិកម្ម គឺដោយសារយើងបង្កវា ឬបង្កដោយអ្វីម្យ៉ាង ហើយសារធាតុទាំងនោះ គ្មានជម្រើសណាមួយផ្សេងទៀត ក្រៅពីប្រតិកម្មទៅតាមកំណើតវានោះឡើយ។

ចំណែកមនុស្សយើង គឺផ្សេងគ្នាពីសារធាតុទាំងឡាយ ត្រង់យើងមានសតិប្រាជ្ញា អាចធ្វើការជ្រើសរើស នូវរបៀបឆ្លើយតប ទៅនឹងនឹងព្រឹត្តិការណ៍ណាមួយ។ ប៉ុន្តែបើយើងមិនចេះប្រើគំនិត ដើម្បីធ្វើការពិចារណាទេ យើងនឹងចាំតែប្រតិកម្ម ដូចជាសារធាតុទាំងនោះដូច្នោះឯង។ ដរាបណាយើងចាំតែប្រតិកម្ម គឺមានន័យថា យើងចាំតែធ្វើការឆ្លើយតប ដោយគ្មានទំនួលខុសត្រូវ (ព្រោះមិនពិចារណា) ហើយយើងនៅតែមិនអាច ក្ដោបក្ដាប់ដំណើរជីវិត របស់ខ្លួនឯងជារៀងរហូត សមនឹងពាក្យត្អូញត្អែ ដែលយើងឮជារឿយៗថា ជីវិតអណ្តែតត្រសែតដូចចក។

ទោះនៅទីណា ឬកាលៈទេសៈបែបណា យើងមានអំណាចជ្រើសរើស ហើយមានតែការជ្រើសរើស ដែលប្រកបដោយស្មារតីទទួលខុសត្រូវទេ ដែលជាគន្លឹះសំខាន់ សម្រាប់ក្តោបក្ដាប់វាសនាខ្លួនឯង។ ទោះបីជាជម្រើសមួយណា ក៏ជាការស្លាប់ ក៏យើងនៅតែអាចជ្រើសការស្លាប់ ដែលស្ថិតនៅក្នុងលក្ខណ៍ខ័ណ្ឌរបស់ខ្លួនឯង។