ខ្ញុំមានមោទនភាពកើតមកជាកូនខ្មែរ!


“ខ្ញុំមានមោទនភាពកើតមកជាកូនខ្មែរ”
=================
ឃ្លាដែលគេនិយាយនេះ ហាក់ដូចជាមានន័យថា គេអាចងាប់ទៅវិញតាមចិត្ត ហើយចង់កើតម្តងទៀតជាសាសន៍អ្វីក៏បាន (???)

នៅក្រោមមេឃ មានមនុស្សជាង ៧ពាន់លាននាក់ សុទ្ធតែបានកើតចេញពីម្ដាយ ហើយការដែលគ្រាន់តែចេញពីផ្ទៃម្ដាយ ដូចជាគ្មានអ្វីជាទីមោទនៈទេ។ អ្នកដែលមានមោទនភាព គួរជាម្ដាយដែលខំពរពោះ ៩ខែ និងឆ្លងកាត់គ្រោះថ្នាក់យ៉ាងលំបាក ក្នុងការបង្កើត។ ចំណែងខ្លួនឯង គ្រាន់តែកើតមក មានម៉ែបំបៅ និងចិញ្ចឹមអោយធំ… មោទនភាពអំបែងក្បឿងអីដែរ???

បើគ្រាន់តែប៉ុណ្ណឹង ក៏ជាជាទីមោទនដែរនោះ គឺមានន័យថា វាក៏ជាទីមោទនៈ សម្រាប់មនុស្សទាំងអស់ក្រោមមេឃ, ហើយបើវាជាធម្មតា សម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នាទៅហើយ ចាំបាច់ទៅស្រែកចំទាល សម្ដែងមោទនភាពធ្វើអី?

មោទនភាព គឺប្រៀបដូចជាខោស្លីប។ អ្នកណាក៏មានខោស្លីប ប៉ុន្តែក៏មិនមែនបានសេចក្ដីថា គេត្រូវទម្លាក់ខោវែង បង្ហាញខោខ្លីនោះដែរ។

បើគេនិយាយថា “ខ្ញុំមានមោទនភាពជាខ្មែរ” នោះវាសមទំនងខ្លះ។ ឧទាហរណ៍, អេនចូលីណា ចូលី គាត់បានជ្រើសចូលសញ្ចាតិជាខ្មែរ, គាត់អាចនិយាយថា “ខ្ញុំមានមោទនភាពជាខ្ញុំ” ពីព្រោះគាត់ឃើញអ្វីម្យ៉ាង ដែលគាត់ពេញចិត្ត ហើយសម្រេចយកសញ្ជាតិជាខ្មែរ។ ប៉ុន្តែបើនៅសុខៗ យើងដើរស្រែកថា “ខ្ញុំមានមោទនភាពកើតមកជាកូនខ្មែរ” យើងក៏អាចស្រេកថា “ខ្ញុំមានមោទនភាពកើតមកជាកូនមនុស្ស” ហើយ ៧ពាន់លាននាក់ជាង សុទ្ធតែជាកូនមនុស្ស, ដូច្នេះមានអីអស្ចារ្យទៅ! ដល់តែអ៊ីចឹងទៅ គេថាអាហ្នឹងវាឡប់!

ហឺ!!! ម៉ែអាថ្លែនអឺយ!!!

484706_553388114673132_90059261_n

Advertisements

This too shall pass


It’s comforting to remind yourself that “This Too Shall Pass!” The clear skies are on the horizon. Of course, it’s highly unlikely going to happen if you don’t get your ass out of your Comfort Zone.

Good to remind ownself that this too shall.

កុំ​យំ​ដោយ​ព្រោះ​វាចប់…


អ្នកណាដែលចូលចិត្តមើលកុនគំនូរជីវចល ឬអានសៀវភៅគំនូរ របស់ Dr. Seuss សុទ្ធតែដឹងថា ទោះជាស្ថិតនៅក្នុងគ្រាលំបាកយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏គាត់តែងតែមានពាក្យពិរោះស្រទន់ បរិយាយរឿងអាក្រក់អោយទៅជាល្អ, ហើយពាក្យពេចន៍របស់គាត់ ក្លាយទៅជាថ្នាំប៉ូវគំនិតដ៏មានប្រសិទ្ធភាព សម្រាប់អ្នកអាន និងទស្សនិកជន។ ពាក្យដ៏ទន់ភ្លន់នៃភាសាវិជ្ជមានរបស់គាត់ តែងដាស់ស្មារតីរបស់យើងដោយថ្នមៗ អោយដឹងថា “រឿងល្អទាំងឡាយ ត្រូវតែមានការចប់”, ដូច្នេះយើងត្រូវចងចាំថា ខ្លួនមានសំណាងយ៉ាងណា ចំពោះបទពិសោធន៍ ដែលខ្លួនបានឆ្លងកាត់, ហើយទោះបីរឿងទាំងនោះ បានកន្លងផុតទៅហើយក្ដី។

Don't cry that it's over

មេឃ​គឺ​ជា​ដែន​កំណត់ កាល​ណា​ព្រំដែនគំនិត ត្រូវ​បាន​ទម្លាយ


គេ​ចំណាំ​និយាយថា ជ្រូក​មិន​អាច​ហោះ ប៉ុន្តែ​បើ​យើង​បំពាក់​គ្រឿង​ម៉ាស៊ីន​ត្រូវ, ជ្រូក​អាច​ហោះ​បាន​យ៉ាង​អ៊ាងហឺយ។ ដូចគ្នា​នោះ​ដែរ, អត់​មានុស្ស​ណា​កើតមក ហើយ​ត្រូវ​បាន​ទេវតា ចារគូទទុកថា ត្រូវ​តែល្ងង់​មួយ​ជីវិត​នោះឡើយ។ ការ​ទម្លាយ​ព្រំ​ដែន​គំនិត គឺ​ជា​ជំហាន​ដំបូង និង​ជា​ជំហាន​សំខាន់​បំផុត ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​ក្ដី​ចម្រើន។ ដើម្បី​ទម្លាយ​ព្រំ​ដែន​គំនិត, ត្រូវ​​ហ៊ាន​ដាក់​ចោល​ទៅ​ម្ខាង នៅ​គំនិត​បុរេវិនិច្ឆ័យ ឬ​អ្វីៗទាំង​ឡាយ ដែល​សង្គម, សាសនា, ប្រពៃណី, និង​ទំនៀម​ទម្លាប់ បាន​កំណត់​ទ្រង់​ទ្រាយ​យើង។ កាល​ណា​​របាំង​គំនិត ត្រូវ​បាន​កម្ទេច​ចោល, យើង​អាច​ឆ្ងល់, អាច​ស្រមៃ, អាច​ពិចារណា ដោយ​​សេរី គ្មាន​អ្វី​មក​រាំង​ស្កាត់, ពោល​គឺ មេឃ គឺ​ជា​​ដែន​កំណត់ (មានន័យថា គ្មាន​ដែន​កំណត់​ទេ ព្រោះ​មេឃគ្មាន​ដំបូល)។ សំនួរ​សំខាន់​មួយ​ទៀត ដែល​ត្រូវ​ដណ្ដឹង​សួរ​ខ្លួន​ឯងគឺ “តើ​សក្ដានុពល​របស់​ខ្ញុំ ជា​អ្វី​ខ្លះ?”

tumblr_lq6k8lrDk31qgmxx0o1_400