នៅពេល​យើង​ធ្លាក់​ដល់​បាត, ការ​កែប្រែ​គឺ​ជា​សម្ព័ន្ធមិត្ត​ដ៏​ប្រសើរ


ដោយ បុត្រាខ្មែរ

ខ្មែរយើងចំណាំនិយាយថា សុខចិត្តអោយវាយខ្លួនប្រាណ ជាជាងរងការប្រមាថនៃពាក្យសម្ដី។ ការប្រមាថ, ទាំងវាចាក្ដី, ទាំងរាងកាយក្ដី គឺជារឿងមិនគួរមាន ប៉ុន្តែការប្រកាន់ទស្សនៈបែបនេះ គឺឆ្លុះបញ្ចាំងអោយឃើញ នូវកង្វះនៃការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍របស់ខ្លួន ងាយរងប្រតិកម្ម ទៅតាមកម្លាំងរុញច្រានពីខាងក្រៅ ដោយកត្តាច្រើនយ៉ាង, ប៉ុន្តែកត្តាបីធំជាងគេគឺ, ១, កង្វះសុជីវធម៌ គឺដើមចមនៃភាពច្រងេងច្រងាង។
២, អ្នកមានទ្រព្យ មានបុណ្យសក្ដិ អាងអំណាច, ហ៊ានប្រព្រឹត្តិតាមទំនើងចិត្ត ពីព្រោះគ្មានអ្នកណាតបត។ ៣, អ្នកក្រដែលហ៊ានធ្វើផ្តេសផ្តាស (ក្រពុលមុខ) គឺដោយសារខ្លួន គ្មានអ្វីសម្រាប់បំបាត់បង់ ។

ផ្ទុយទៅវិញ, នៅប្រទេសជឿនលឿនភាគច្រើន ដែលប្រជាជនរបស់គេ មានជីវភាពរស់នៅល្អប្រសើរ អាចត្រេកត្រអាលនឹងសេរីភាព និងអ្វីទាំងឡាយដែលខ្លួនមាន, គេមានការញញើតចំពោះច្បាប់ ពីព្រោះពេលគេចូលគុក គេនឹងបាត់បង់សេរីភាព, បាត់បង់ការងារ, ហើយអាចបាត់បង់ទាំងគ្រួសារ។

ចំណែកឯស្រុកយើង ដែលសំបូរទៅដោយអ្នកក្រ, ទោះជាបង្កើតច្បាស់ មានកម្រាសក្រាសជាងគម្ពីរត្រៃបិតក ក៏គ្មានប្រយោជន៍ដែរ, ដ្បិតអី កាលណាមនុស្សស្រេកឃ្លាន, កាលណាមនុស្សគ្មានដីនៅ, កាលណាមនុស្ស គ្មានអ្វីសម្រាប់បាត់បង់… គេមិនទៅខ្វល់នឹងច្បាប់អស់ហ្នឹងឡើយ។ ដូច្នេះសរុបសេចក្តីមក ភាពក្រីក្រគឺជាកត្តាចម្បងនៃអបាយមុខ ដែលរាប់តាំងពី ចោរអំបុកអំបែង, ក្មេងទំនើងលីដាវសាមូរ៉ៃ, រហូតដល់អំពើពុករលួយ ដែលជ្រាបចូលដល់ខួរឆ្អឹងរបស់ខ្មែរ។

ទោះយ៉ាងណាក្ដី, ភាពក្រីក្រ មិនមែនជាលេស សម្រាប់អោយមនុស្ស ប្រព្រឹត្តិអំពើបាប, ហើយការដេកបន្ទោសភាពក្រីក្រ និងបន្ទោសបរទេស ក៏មិនមែនជាដំណោះស្រាយ។ ខ្មែរយើងមានពាក្យមួយឃ្លាថា ខ្មោចស្រុកអោយដៃ ទើបខ្មោចព្រៃចូលភូមិ។ ពាក្យថាខ្មោចស្រុក មិនមែនសំដៅតែគណបក្ស ដែលកាន់អំណាចនោះទេ។ ខ្មោចស្រុក គឺខ្មែរទាំងអស់ខ្លួនឯងតែម្ដង។ ភាពកន្តើយរបស់ខ្មោចស្រុកទាំងតូច ទាំងធំ គឺជាសេចក្តីអញ្ជើញ ខ្មោចព្រៃចូលភូមិ។

ភាគច្រើន, ម្នាក់ៗ បើកមាត់ឡើង ថាស្រឡាញ់ជាតិ, អាណិតជាតិណាស់, ប៉ុន្តែពុំព្រមទទួលតួនាទី និងភាពទទួលខុសត្រូវនៃភាពជាពលរដ្ឋ, ហើយចាំតែស្រែកថ្ងូរ, ចង្អុលកំហុស បន្ទោសអ្នកដឹកនាំ, បន្ទោសអ្នកមានទ្រព្យ។ ខ្ញុំនិយាយនេះ មិនមែនកាន់ជើងអ្នកធំទេ, ប៉ុន្តែខ្ញុំចង់បញ្ជាក់ថា ភាពសោះអង្គើយរបស់យើង គឺជាការបើកដៃអោយមនុស្សខូច ធ្វើព្យុះធ្វើភ្លៀងតាមចិត្ត។ ការដឹងហើយ, ឃើញហើយ ថាគេធ្វើខុស តែបែរជាសំងំសុខយករួចខ្លួន, ទោះទៅប្ដឹងព្រះឥន្ទ ក៏ព្រះឥន្ទមិនអាណិតដែរ។ នៅសហរដ្ឋអាមេរិក បើគេរកឃើញថា មនុស្សម្នាក់ ដឹងអំពីគម្រោងឃាតកម្ម របស់មនុស្សម្នាក់ទៀត ហើយមិនព្រមបំពេញតួនាទី ជាពលរដ្ឋល្អ ដោយរាយការណ៍ទៅអាជ្ញាធរទេនោះ គេអាចជាប់ទោសឧក្រិដ្ឋ ពីបទឃុបឃិតនៅក្នុងឃាតកម្ម។

សរុបសេចក្តីទៅ ដូចខ្ញុំធ្លាប់និយាយមកហើយថា កុំរង់ចាំព្រះព្រះបាទធម្មឹគ មកប្រោសអី។ អត្តាហិ អតនោ នាថោ (ដឹងត្រូវឬខុសទេ?), ខ្លួនទីពឹងខ្លួន។ អ្វីដែលយើងត្រូវធ្វើ គឺអភិវឌ្ឍជាពលរដ្ឋល្អ ដោយមិនបាច់មើលបំណាំអ្នកដទៃ។ អ្នកដទៃធ្វើអ្វី មិនមែនសំខាន់ ដូចដែលខ្លួនធ្វើអ្វីនោះឡើយ។ បើយើងមិនពេញចិត្ត នឹងស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន ការកែប្រែដើម្បីភាពប្រសើរនៃអនាគត គឺជាច្រកចេញតែមួយគត់!

នៅពេលដែលយើង លែងមានអ្វីសម្រាប់បាត់បង់ ការកែប្រែគឺជាសម្ព័ន្ធមិត្ត ដ៏មហាប្រសើរ!!!

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្ដូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្ដូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្ដូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្ដូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s