សប្បុរសយល់ដោយមុខ ស៊ុកគ្រលុកពេកពុំជា


នេះជាពាក្យប្រដៅកូនចៅក្នុងរឿង «ធ្វើបុណ្យ ឬធ្វើទាន» ដកស្រង់ចេញពីសាស្ត្រា ច្បាប់កេរកាល។

បើយើងតាំងខ្លួនជាមនុស្សសប្បុរសៈ អាណិតអាសូរអ្នកដទៃ – ជួយទំនុកបម្រុងអ្នកខ្សត់ខ្សោយ -ល- នោះត្រូវឲ្យមានកម្រិត មានព្រំសីមា… កុំចេះតែប៉ាតណាប៉ាតណី។ គួរពិនិត្យមើលជាមុន ហើយពិចរាណាថា តើគួរឲ្យ គួរជួយ ឬមិនគួរ។ ហេតុអ្វី? ព្រោះអំណោយដែលយើងឲ្យចំពោះមនុស្សដែលមិនគួរឲ្យ វាអាចផ្តល់លទ្ធផលមិនល្អដល់អ្នកឲ្យ និងអ្នកទទួល។ យ៉ាងណាមិញ បើយើងឲ្យស្រាទៅជនប្រមឹក វានឹងជួយឲ្យមនុស្សនោះកាន់តែប្រមឹកខ្លាំងទៅទៀត នាំផលអាក្រក់ដល់កូនប្រពន្ធរបស់គាត់នោះ។ បើយើងឲ្យប្រាក់ទៅមនុស្សម្នាក់ដែលត្រូវការប្រាក់នោះ យកទៅលេងល្បែង វាអាចនឹងជួយមនុស្សនោះ ឲ្យកាន់តែហិនហោចខ្លាំងថែមទៀត ព្រោះល្បែងគឺជាអំពីអបាយមុខ។

«ស៊ុកគ្រលុក» មានន័យថាៈ ឥតសណ្តាប់ធ្នាក់, ខ្ជីខ្ជា, កញ្ចះ-កញ្ជាយ, ច្របូកច្របល់។

ជនណាម្នាក់ដែលជាមនុស្សប្រកបដោយទឹកចិត្តសប្បុរសគ្មានព្រំប្រទល់ គឺថា គ្មានរបៀបរៀបរយ, ខ្ជីខ្ជា, គ្មានយល់មុខ ហើយច្របូកច្របល់ប៉ាតណាប៉ាតណី ដែលគេឲ្យឈ្មោះថា ស៊ុកគ្រលុកនោះ, ជននោះលោកចាត់ទុកថា «ពុំជា» បានសេចក្តីថា «មុខជាឈឺហើយ!»។

ហេតុនេះ គួរយល់ថា កិច្ចការអ្វីក៏ដោយ តែងមានព្រំសីមា ដែលជាកម្រិតសម្រាប់គ្រប់កិច្ចការ។ ការស្គាល់នូវព្រំសីមា មិនខុសពីការបង់អំបិលទៅក្នុងសម្លនោះទេ។ រឿងលំបាកត្រង់ចំណុចថា តើត្រូវបង់ប៉ុន្មាន ដើម្បីឲ្យសម្លនោះឆ្ងាញ់។

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្ដូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្ដូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្ដូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្ដូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s